บทที่ 487 ตระกูลเว่ยล่มสลาย

บทที่ 487 ตระกูลเว่ยล่มสลาย

“ถล่มกระดองเต่าของตระกูลเว่ยให้แตกเสียก่อน!” เหลยพั่วเยว่คำรามลั่น ร่างสูงใหญ่ของเขาถูกปกคลุมด้วยปราณแข็งแกร่งสีเหลืองดิน ราวกับสัตว์เถื่อนในร่างมนุษย์ เขากวัดแกว่งค้อนศึกพลังวิญญาณขนาดมหึมา ฟาดลงมาพร้อมแรงถล่มขุนเขา

เพลิงวิญญาณของซูหว่านเอ๋อร์แปรเปลี่ยนเป็นพิรุณเพลิงโปรยปรายทั่วฟ้า ตกลงบนม่านพลังคุ้มกันของตระกูลเว่ยพร้อมกลิ่นอายแห่งการเผาผลาญทำลายล้าง

มือทั้งสองของหลิงรั่วหนิงพลิกไหวอย่างรวดเร็ว ผงโอสถวิญญาณนับไม่ถ้วนซึ่งแฝงพิษร้ายหรือฤทธิ์ทำให้เป็นอัมพาตแปรเปลี่ยนเป็นหมอกพิษไร้รูป กัดกร่อนแสงวิญญาณของค่ายกล

เซียวโม่เฉินมีสีหน้าเย็นชา ปลายพู่กันโม่เฉินจิ้มลงกลางห้วงสุญญตาอย่างรวดเร็ว ยันต์อาคมที่มีลายอาคมวิญญาณอันพันธนาการและหน่วงเหนี่ยวเส้นแล้วเส้นเล่าพันรัดม่านแสงดุจอสรพิษ