กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 486 สามวันให้หลังกำจัดตระกูลเว่ย
หลินเหวินเซียวเงยหน้าขึ้นช้า ๆ แววตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร
การที่ศิษย์รอดชีวิตมาได้เป็นเพราะศิษย์ผู้นั้นมีดวงแข็ง ส่วนบาปที่ตระกูลเว่ยก่อไว้ต้องชำระด้วยเลือด
เขาหันไปทางบรรพชนเสวียนหยาง “บรรพชน จะลงมือกำจัดตระกูลเว่ยวันไหน? กำจัดตระกูลเว่ยแล้วข้าค่อยกลับไปปิดด่านบำเพ็ญ!”
บรรพชนเสวียนหยางกำลังจะตอบ แต่มีคนชิงเอ่ยขึ้นก่อน
“กำจัดตระกูลเว่ยหรือ?”
น้ำเสียงเกียจคร้านของบรรพชนเฟิ่งสูงขึ้นเล็กน้อย คล้ายในที่สุดก็พบเรื่องสนุก “เว่ยหยาจื่อ ไอ้แก่ใกล้ลงโลงนั่น ถึงเวลาย้ายที่แล้วจริง ๆ”
นางลุกขึ้นยืน อาภรณ์ขนนกสีแดงฉานไหวเคลื่อนทั้งไร้ลม “อีกสามวันเป็นอย่างไร? ข้าผู้เป็นประมุขก็จะได้ยืดเส้นยืดสายให้เต็มที่พอดี”
สายตาของนางหันไปทางเยว่คุนหลุน “เสี่ยวเยว่เยว่ เจ้าไปจัดการเสีย”