กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 485 นิพพานคือสิ่งใด
ทว่าหัวใจของหลินเหวินเซียวกลับเต้นระส่ำทันที ราวกับเสียงกลองกระหน่ำลงกลางอก ในดวงตาที่ตายด้านนั้น เปลวไฟเล็ก ๆ ซึ่งเรียกว่าความหวังถูกคำพูดนี้เป่าให้ลุกโชนขึ้นมา
หัวใจอันเงียบงันของเขาเกิดความคาดหวังขึ้นมาเล็กน้อย
สายตาของบรรพชนเฟิ่งคล้ายทะลุผ่านหลังคา มองไปยังห้วงสุญญตา
“แล้วพวกเจ้ารู้หรือไม่ว่า ‘นิพพานของหงส์’ คือสิ่งใด?”
คราวนี้ทุกคนพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว
นั่นเป็นเรื่องเล่าเก่าแก่ที่สลักลึกอยู่ในกระดูก
“นิพพานของหงส์ ไม่ใช่แค่การกลับมามีชีวิตอีกครั้งอย่างเรียบง่าย”