กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 484 บรรพชนเฟิ่ง
สายตาของเขากวาดผ่านใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและถูกกดข่มของหลินเหวินเซียว ผ่านกองเลือดแดงฉานกับเศษป้ายชะตาชีวิตบนพื้น
ท้ายที่สุดจึงวกกลับมาหยุดที่ดวงตาแดงก่ำของหลินเหวินเซียว เขากล่าวเสียงหนักแน่นว่า “ดวงจิตแยกของเว่ยหยาจื่อถูกเพลิงแท้เฟิ่งหวงพลังย้อนกัดจนบาดเจ็บสาหัส ร่างแท้ของเขาย่อมต้องได้รับบาดเจ็บด้วย”
“ไป๋เวยเป็นแม่หนูที่ดี สำนักไท่ซวีติดค้างนาง นางปกป้องอวิ๋นเซิน ปกป้องเจียงอวี๋ พวกเราจะไม่มีวันปล่อยให้นางตายเปล่า”
เสียงของบรรพชนเสวียนหยางหนักแน่นเด็ดขาด ดุจบัญชาวิถีสวรรค์ “เว่ยหยาจื่อต้องตาย ส่วนตระกูลเว่ยก็ต้องชดใช้เรื่องนี้”