บทที่ 483 ศิษย์ข้าอยู่ที่ใด

บทที่ 483 ศิษย์ข้าอยู่ที่ใด?

เขาเซไปข้างหน้าก้าวหนึ่ง ยื่นมือที่เนื้อหนังเละเทะออกไป ราวกับหมายคว้าความหวังในความว่างเปล่าไว้ “นางโชคดีมาแต่ไหนแต่ไร กระทั่งสนามรบยังกลับออกมาได้โดยปลอดภัย แดนลับแห่งหนึ่งนางต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน ใช่หรือไม่?”

ในยามนั้นเอง เสียงครางแผ่วเบายิ่งดังขึ้น ทำลายความบ้าคลั่งอันชวนอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

เป็นเคออวิ๋นเซิน

เปลือกตาที่ปิดสนิทของเขาสั่นระริก ริมฝีปากขยับน้อย ๆ คล้ายกำลังดิ้นรนออกจากหุบเหวลึกแห่งความมืดมิดไร้ขอบเขต

ประกายในดวงตาของบรรพชนเสวียนหยางวาบขึ้น เขาก้าวพรวดไปถึงหน้าเตียง นิ้วมือเหี่ยวแห้งเปล่งแสงวิญญาณอบอุ่น แตะลงกลางหว่างคิ้วของเคออวิ๋นเซินเบา ๆ “อวิ๋นเซิน? ตื่นขึ้น!”