กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 469 แดนเร้นลับเฟิ่งอู๋ (9)
ในเวลาเดียวกัน ค่ายกลพันสายรัดค่ายกลวิญญาณของเซียวโม่เฉินก็แยกเส้นไหมสีเงินเหนียวทนทานหลายสิบเส้น พุ่งเจาะพื้นดินจุดเดียวกันราวกับสว่าน!
ครืน——!
พื้นดินระเบิดเป็นหลุมลึก ดินโคลนกระเด็นกระจาย เผยให้เห็นก้อนเนื้อสีแดงคล้ำขนาดเท่าหินโม่ที่เต้นตุบอย่างรุนแรง
บนผิวก้อนเนื้อมีเส้นเลือดบิดเบี้ยวปกคลุมอยู่เต็มไปหมด ตรงกลางยังปรากฏเงาจำแลงใบหน้าผีที่กำลังกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเลือนราง นี่คือแก่นกลางของหนามโลหิตหงส์
“นั่นแหละ!” แสงอสนีปะทุวาบออกจากดวงตาเซี่ยอวิ๋นหยาง เขาชูกระบี่ขึ้นเหนือศีรษะ
“พิฆาต!”