กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 468 แดนเร้นลับเฟิ่งอู๋ (8)
ราวกับยืนยันคำพูดของซูหมิงเช่อ กำแพงเถาวัลย์ที่ปกคลุมทางเล็ก ๆ เริ่มขยับยุกยิก เถาวัลย์สีแดงคล้ำจำนวนนับไม่ถ้วนราวกับอสรพิษพิษที่ฟื้นตื่น ค่อย ๆ ชูหัวขึ้น
หนามย้อนสีดำแหลมคมตรงปลายชี้มาทางกลุ่มของไป๋เวยพร้อมกัน
เสียง “ซ่า ๆ” จากการเสียดสีของเถาวัลย์พลันชัดเจนและถี่กระชั้นขึ้น แฝงเจตนาร้ายชวนให้ขนลุก
“บัดซบ ยังมีชีวิตจริง ๆ ด้วย!”
เหลยพั่วเยว่ถ่มน้ำลาย โล่ขุนเขากระแทกพื้นอย่างหนัก “อยากกินข้าหรือ ดูสิว่าฟันของเจ้าจะดีพอหรือไม่!”
“ระวัง พวกมันจะโจมตีแล้ว!” เซี่ยอวิ๋นหยางเตือนด้วยเสียงเคร่งขรึม กระบี่ในมือชักออกจากฝักจนสุด