กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 446 ร่วมเฝ้าคุ้มครอง
เมื่อเผชิญหน้ากับหม้อใบใหญ่ตรงกลางที่กำลังเดือดพล่านและส่งกลิ่นหอมสดเผ็ดชาลึกลับ ทั้งยังมีเนื้อสดกับผักวิญญาณวางกองอยู่ข้าง ๆ ทุกคนต่างมองอย่างงุนงง ไม่รู้จะเริ่มกินจากตรงไหน ยกเว้นเซี่ยอวิ๋นหยาง
ไป๋เวยมองเซี่ยอวิ๋นหยางแล้วยิ้มกล่าวว่า “ศิษย์พี่รอง รบกวนท่านสาธิตให้ทุกคนดูหน่อยได้หรือไม่?”
เซี่ยอวิ๋นหยางพยักหน้า ไม่พูดมาก
เขาหยิบตะเกียบไม้ยาวแบบพิเศษขึ้นมา คีบเนื้อกระต่ายวายุคลั่งบางเฉียบราวปีกจักจั่นสองสามชิ้น จุ่มลงในน้ำซุปแดงที่กำลังเดือดสักพัก พอเนื้อเปลี่ยนสีและม้วนตัวก็รีบตักขึ้น
“ดูให้ดี ถ้าอยากกินเนื้อนุ่ม ๆ ก็ลวกสัก 5-6 ลมหายใจ ถ้าอยากให้สุกทั่วก็ลวก 10 ลมหายใจ”