บทที่ 445 แตงโม

บทที่ 445 แตงโม?

ใจกลางค่ายอบอวลไปด้วยบรรยากาศคึกคักวุ่นวายที่เปี่ยมด้วยพลังชีวิตอันห่างหายไปนาน เต็มไปด้วยความครึกครื้นของชีวิตสามัญ

“ทุกคนมากันแต่เช้า ข้าที่เป็นคนชวนมารวมตัวกลับมาช้าที่สุดเสียแล้ว” ไป๋เวยรู้สึกอบอุ่นในใจ นางไม่คิดว่าสหายจะใส่ใจกันถึงเพียงนี้

“ศิษย์น้องไป๋มาแล้ว!” เสียงตะโกนกังวานของเหลยพั่วเยว่ดังขึ้น เขากำลังแบกเม่นเพลิงชาดตัวมหึมาที่ชำแหละเรียบร้อยเดินเข้ามา แล้ววางลงบนเขียงหนังสัตว์ที่ไป๋เสวี่ยปูไว้ดังโครม จนพื้นสะเทือนเล็กน้อย

“มา ๆ มาดูฝีมือของเหลยผู้นี้กัน เนื้อสัตว์หมูนี่เอาไปย่างแล้วได้รสชาติถึงใจที่สุด ข้าจะสับแบ่งเดี๋ยวนี้ อีกสักครู่ต้องรบกวนแม่หนูไป๋เวยแล้ว”