กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 409 ประลองบนลาน
กระบี่พิฆาตมารในมือนางยังชักออกจากฝักไม่หมดด้วยซ้ำ พลันได้ยินเสียงมังกรคำรามกังวานใส!
“ไท่อีแยกแสง!”
แสงกระบี่พลันปรากฏ มิได้ยิ่งใหญ่ถึงขั้นสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน หากแต่หดรวมสู่ภายในอย่างถึงที่สุด ก่อนระเบิดออกในพริบตา!
แสงกระบี่สีหยกขาวบริสุทธิ์จนแสบตาสายหนึ่งพุ่งทะลักออกจากฝักกระบี่ แล้วแยกกระจายเป็นหมื่นเป็นพันในชั่วพริบตา!
ประกายดาวเย็นเยียบหมื่นจุดส่องสว่างพร่างพราย ทว่าไม่ใช่แสงลวงตา หากเป็นปราณกระบี่เย็นเยียบที่ควบแน่นเป็นรูปเป็นร่าง!
พวกมันมิได้กระจายออกไปอย่างไร้ทิศทาง แต่เคลื่อนไปตามวิถีอันเร้นลับ ถักทอเป็นตาข่ายกระบี่ที่แน่นหนาไร้ช่องโหว่และเปี่ยมจิตสังหาร คลุมผู้บำเพ็ญเพียรปากกล้าคนนั้นไว้ได้อย่างแม่นยำ!