บทที่ 408 ส่งคำท้าประลอง

บทที่ 408 ส่งคำท้าประลอง

รอบลานประลองมีผู้คนเนืองแน่น ไหล่เบียดไหล่จนแทบไม่มีที่ให้ยืน

เสียงอึกทึกพุ่งก้องไปถึงนภาเมฆา ซูหมิงเช่อ เหลยพั่วเยว่ เซี่ยอวิ๋นหยาง หลิงรั่วหนิง และเซียวโม่เฉินทั้งห้าคนจับจองที่แถวหน้าสุดตั้งแต่เนิ่น ๆ แต่ละคนมีสีหน้าต่างกัน ทว่าล้วนจ้องทางเข้าลานประลองอย่างไม่ละสายตา

“มาแล้ว มาแล้ว!” ไม่รู้ว่าใครในฝูงชนตะโกนขึ้น

ทุกคนเห็นเงาร่างเพรียวบางในชุดสีเขียวกำลังเบียดฝ่าฝูงชนเข้ามาอย่างยากลำบาก

ไม่ใช่ว่าไป๋เวยไม่อยากเหาะมา แม้แต่บนฟ้าก็ยังมีกระบี่เหินกับเรือเหาะจอดแน่นขนัด จนไม่มีที่ให้แทรกเข้าไปได้จริง ๆ

“ขอทางหน่อย รบกวนหลีกทาง...ขอบคุณ...” เสียงของไป๋เวยถูกกลบไปในความอึกทึก