กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 407 เช่นนั้นก็สู้กัน
เสียงใสกังวานของนางไม่ดังนัก ทว่ากลับข่มเสียงถกเถียงอื้ออึงที่ยังไม่จางหายไปจนหมดได้อย่างชัดเจน ดุจเสียงระฆังหยกกังวานไปทั่วลาน
“ข้า ไป๋เวยแห่งสำนักไท่ซวี ทวีปห้ามณฑล!”
สายตาของนางสงบนิ่ง แต่แฝงคมกล้าที่ไม่ยอมให้ใครโต้แย้ง กวาดผ่านใบหน้าของคนที่เมื่อครู่ยังนินทาว่าร้าย เวลานี้บางคนตกตะลึง บางคนอับอายเดือดดาล
“ณ ที่นี้ ข้าขอท้า...ประลอง...สหายร่วมมรรคาทุกท่านที่เมื่อครู่สงสัยในความสามารถ ชาติกำเนิด และผลงานของข้า!”
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ทั่วทั้งลานก็ฮือฮาขึ้น!
แม้แต่ซูหมิงเช่อ เหลยพั่วเยว่ และคนอื่น ๆ ก็ยังชะงักไปเล็กน้อย