บทที่ 406 ศึกวาจากับเหล่าคนโง่

บทที่ 406 ศึกวาจากับเหล่าคนโง่

เขากวาดตามองไปรอบหนึ่ง สายตาไล่ผ่านใบหน้าของผู้ชมที่มีข้อกังขาเช่นเดียวกัน ก่อนจะหยุดลงบนใบหน้าของคนที่พูด รอยยิ้มยังคงเดิม แต่น้ำเสียงพลันเย็นเยียบลง “ฟังจากความหมายของท่านแล้ว สัตว์วิญญาณช่วยรบถือเป็นวิถีนอกรีตหรือ? แต้มสะสมนี้...นับไม่ได้หรือ?”

“ย่อมนับไม่ได้!” คนผู้นั้นถูกสายตาของซูหมิงเช่อจ้องจนเริ่มขนลุก แต่ด้วยอาศัยว่ามีคนมากมายอยู่ด้วย จึงยังฝืนตะโกนออกมา “อาศัยแรงจากภายนอกจะนับเป็นความสามารถอันใด หากเก่งจริงก็ลงมือเองสิ!”

“หึ คำกล่าวช่างสูงส่งนัก ‘อาศัยแรงจากภายนอกจะนับเป็นความสามารถอันใด’!” ซูหมิงเช่อหัวเราะเบา ๆ ในเสียงหัวเราะแฝงไว้ด้วยคำเยาะเย้ยอย่างไม่ปิดบัง