กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 394 งานเลี้ยง สถานการณ์สนามรบ
ทั้งสามคนไป๋เวยเพิ่งก้าวขึ้นบันไดหยกของตำหนักเทียนเยว่ ซึ่งเป็นโถงใหญ่ของสำนักเทพหมื่นขุนเขา ผู้บำเพ็ญเพียรวัยกลางคนในอาภรณ์เต๋าสีดำลายเมฆาก็รีบก้าวเข้ามาต้อนรับ
ชายผู้นี้มีใบหน้าหล่อเหลาราวหยก คิ้วหว่างคิ้วมีลายมรรคาสีทองเลือนรางวับแวม ตราคำสั่งหยกม่วงที่ห้อยอยู่ตรงเอวไหวเบา ๆ ไปตามจังหวะก้าว
“สหายเต๋าหลิน!” ผู้บำเพ็ญเพียรเอ่ยเสียงดังพร้อมหัวเราะ น้ำเสียงใสกังวานดุจธารน้ำพุ “ไม่ได้พบกันเสียนาน สง่างามยิ่งกว่าแต่ก่อนเสียอีก!”
หลินเหวินเซียวประสานหมัดคารวะตอบ “เจ้าสำนักเยว่ ไม่ได้พบกันนาน ปลอดภัยดีหรือ”
ไป๋เวยก็คารวะตาม
ดูท่าผู้บำเพ็ญเพียรผู้สง่างามตรงหน้าผู้นี้ คงเป็นเยว่คุนหลุน เจ้าสำนักเทพหมื่นขุนเขาผู้เลื่องลือทั่วทวีปอวิ๋นอู๋