กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 384 บันทึกตกปลาของไป๋เวย
ไป๋เวยสวมกระโปรงยาวสีขาวเรียบ คาดเอวด้วยผ้าแพรปักดิ้นทอง สวมรองเท้าปักลายเมฆา ดูราวกับคุณหนูตระกูลมั่งคั่งที่ไม่ประสีประสาโลกภายนอก
นางจงใจกดระดับบำเพ็ญเพียรขั้นต้นวิญญาณกำเนิดไว้ที่ขั้นสร้างรากฐานชั้น 1 แม้แต่แรงกดดันวิญญาณรอบกายก็เก็บงำไว้อย่างหมดจด ใครเห็นก็ต้องคิดว่านางเป็นมือใหม่ที่เพิ่งเข้าสู่โลกบำเพ็ญเซียน
“ไป๋เสวี่ย เจ้าดูสิ ข้าเหมือนคุณหนูใหญ่จากตระกูลผู้บำเพ็ญที่เพิ่งออกมาขัดเกลาตนหรือไม่?” ไป๋เวยลูบข้างจอนผม พลางถามอากาศข้างกาย
ไป๋เสวี่ยกะพริบตา พินิจดูอย่างละเอียด “พี่สาว ท่านดูเหมือนมากเลยเจ้าค่ะ อย่าว่าแต่พวกโจรดักปล้นเลย แม้แต่ข้าเห็นแล้วยังอยากปล้น”