เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 385 กลับสำนัก
เสี่ยวจิ่วก้าวออกมาจากเงามืด เก็บกวาดของที่ได้มาอย่างคล่องแคล่ว “พี่หญิง คราวนี้ได้ของดีไม่น้อยเลย ในถุงเก็บของของผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำคนนี้มีศิลาวิญญาณมากมายเหลือเกิน”
ไป๋เวยพยักหน้า “เก็บของให้เรียบร้อย พรุ่งนี้พวกเราไปเมืองชิงหลานกัน”
ครึ่งเดือนต่อมา ไป๋เวยกับเสี่ยวจิ่วเดินทางไปตามเมืองใหญ่ต่าง ๆ ทำซ้ำแผนล่อเหยื่อเช่นเดิม
บางครั้งนางปลอมตัวเป็นคุณหนูตระกูลมั่งคั่ง บางครั้งก็แสร้งเป็นนักหลอมโอสถที่เดินทางเพียงลำพัง ทุกคราวล้วนล่อคนโลภเข้ามาได้ไม่น้อย
ที่เมืองชิงหลาน นางแสร้งเผยโอสถระดับ 5 ขวดหนึ่งออกมาโดยไม่ตั้งใจ จึงล่อแก๊งตลาดมืดที่ตั้งตัวเป็นโจรปล้นนักหลอมโอสถมาได้
ที่เมืองลั่วเยวี่ย นางรับซื้อวัตถุดิบหายากชุดหนึ่งด้วยราคาสูง จนล่อคนชั่วหลายคนที่ชอบฆ่าชิงทรัพย์หลังการซื้อขายออกมาได้