บทที่ 337 ทำลายตำหนักราชันภูต

บทที่ 337 ทำลายตำหนักราชันภูต

นับแต่วันนั้น เฮ่อจิ่งเหยียนก็ไม่เคยมาอีกเลย ไป๋เวยจึงได้อยู่อย่างสงบสุข

ทันทีที่ดินแดนชิงหลิงเลื่อนระดับเสร็จสิ้น ไป๋เวยก็ได้รับคำสั่งเรียกจากประมุข นางรีบเรียกไป๋เวยและเจ้าตัวน้อยอีกตัวที่กำลังเล่นสนุกกันกลับมายังดินแดนชิงหลิง แล้วมุ่งตรงไปยังยอดเขาผู้ดูแลสำนัก

ลานกว้างบนยอดเขาผู้ดูแลสำนักยามนี้เต็มไปด้วยผู้คน บรรยากาศตึงเครียดดุจเมฆลมกำลังก่อตัว

เมื่อไป๋เวยมาถึงลานกว้าง ศิษย์ชั้นยอดจากยอดเขาต่าง ๆ ก็ยืนเรียงแถวตามระดับบำเพ็ญเพียรกันแล้ว

ศิษย์ชุดคลุมเขียวขั้นสร้างรากฐานยืนอยู่รอบนอก ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำยืนอยู่ตรงกลาง ส่วนผู้ทรงพลังขั้นวิญญาณแรกกำเนิดที่ยืนแถวหน้าสุดล้วนมีท่วงท่าสงบนิ่ง สุขุม แม้กองกำลังหลายร้อยคนก็ไร้เสียงรบกวนแม้แต่น้อย