บทที่ 333 ติดต่อสหายเก่า

บทที่ 333 ติดต่อสหายเก่า

ไป๋เวยสวมอาภรณ์สำนักสีขาวนวล เดินอย่างแผ่วเบาเข้าสู่ตำหนักไท่ซวี

หลิ่วหมิงสัมผัสปราณของนางได้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว ยามนี้จึงลุกจากที่นั่งประมุขมาต้อนรับ

“ศิษย์ไป๋เวยคารวะเจ้าสำนัก” ไป๋เวยคารวะตามธรรมเนียมสำนักอย่างนอบน้อม พอเงยหน้าขึ้นก็สบเข้ากับดวงตายิ้มแย้มของหลิ่วหมิง

“ไม่เลว ถึงขั้นแก่นทองคำชั้น 6 แล้ว” หลิ่วหมิงมีสายตาคมกริบ มองปราดเดียวก็เห็นระดับบำเพ็ญเพียรและขอบเขตพลังของนาง แววพึงพอใจวาบผ่านดวงตา

เขายื่นมือออกไปประคองลอย ๆ พลังวิญญาณอ่อนโยนสายหนึ่งพยุงไป๋เวยขึ้น “แปดปีที่อยู่นอกสำนัก ดูท่าไม่ได้ละเลยการบำเพ็ญเพียร”

ไป๋เวยเม้มริมฝีปาก ก่อนหยิบตราคำสั่งออกจากแขนเสื้อแล้วยื่นให้ด้วยสองมือ “เจ้าสำนัก ศิษย์มาที่นี่เพราะมีเรื่องสำคัญจะรายงาน”