บทที่ 334 มอบของขวัญ

บทที่ 334 มอบของขวัญ

วันเวลาหลังจากนั้น ไป๋เวยใช้ชีวิตบำเพ็ญเพียรอย่างเป็นระเบียบและเต็มไปด้วยกิจวัตรบนยอดเขาเมฆาอัสดง

กระบี่พิฆาตมารกรีดผ่านหมอกยามเช้าเป็นประกายเย็นเยียบหลายสาย เสียงคมกระบี่ผ่าทะลวงนภาปลุกหมู่นกที่เกาะพักอยู่ในป่าให้แตกตื่น ทุกวันนางฟันกระบี่ 5,000 ครั้ง จากแต่แรกที่ต้องใช้เวลาตลอดเช้าจึงจะทำเสร็จ บัดนี้เพียงแดดขึ้นสูงก็ฝึกเสร็จแล้ว เจตกระบี่ของนางจึงควบแน่นขึ้นทุกที

หลังฝึกกระบี่ ไป๋เวยก็เข้าไปในดินแดนชิงหลิงเพื่อบำเพ็ญเพียรเคล็ดหลอมจิตแห่งมหาสุญญตา ปราณฟ้าดินภายในดินแดนเข้มข้นจนแทบกลายเป็นของจริง ไป๋เวยนั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้วงสุญญตา รอบกายโอบล้อมด้วยพลังจิตวิญญาณเป็นสายบาง ๆ ค่อย ๆ ก่อรวมเป็นรังไหมแสงสีทองจาง