กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 332 กลับสำนัก
ผู้อาวุโสสูงสุดลูบเคราขาวโพลน ดวงตาปรากฏแววขบขันเล็กน้อย “ตอนนี้ท่านปู่ของเจ้าไปปิดด่านบำเพ็ญที่โยวโจว กำลังศึกษาวิธีบำเพ็ญเพียรดวงจิต อย่างน้อยต้องใช้เวลาสิบปีจึงจะออกจากด่านได้”
ไป๋เวยนึกถึงผลสรรค์สร้างกำเนิดในกำไลเก็บของ เดิมทีตั้งใจจะถามว่าผลสรรค์สร้างกำเนิดนี้ช่วยให้ท่านปู่หล่อหลอมกายเนื้อใหม่ได้หรือไม่ แต่ดูท่าแล้วคงไม่จำเป็น “ท่านปู่พบวิธีบำเพ็ญเพียรแบบใหม่แล้วหรือ?”
“ถูกต้อง นี่คือวาสนาแห่งการบำเพ็ญของท่านปู่เจ้า!”
เขาหันมามองไป๋เวย แล้วกล่าวอย่างเมตตา “สิบปีสำหรับผู้บำเพ็ญเพียรเช่นพวกเราเป็นเพียงชั่วพริบตา ถึงตอนนั้นเจ้าคงเข้าสู่ขั้นวิญญาณแรกกำเนิดแล้ว ให้ข้าเฒ่าสอนเจ้าหลอมปรุงโอสถชั้นหกด้วยตนเอง ดีหรือไม่?”