บทที่ 313 ส่งดวงวิญญาณผู้ล่วงลับสู่สุคติ

บทที่ 313 ส่งดวงวิญญาณผู้ล่วงลับสู่สุคติ

ราตรีล่วงลึก ภายในและภายนอกจวนสกุลหวงเงียบสงัด

ไป๋เวยนั่งอยู่บนขั้นบันไดหินในลานเพียงลำพัง ภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่วัดจิ้งฉือในวันนี้ยังคงฉายวนอยู่ในความคิด

เสียงไม้เคาะบอกเวลายามสามดังมาจากที่ไกล บัดนี้ล่วงเข้าสู่ยามดึกแล้ว

นางเงยหน้ามองไปยังทิศทางห้องนอนของนายท่านหวง บนหน้าต่างดับไฟไปนานแล้ว

พ่อค้ามั่งคั่งผู้สุขสบายมานานหลายปี วันนี้กลับลงมือด้วยตนเอง นำคนไปปราบปรามวัดและจัดหาที่พักให้เหล่าสตรีน่าสงสาร เกรงว่านี่คงเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาทุ่มแรงกายแรงใจถึงเพียงนี้