บทที่ 314 ฟื้นคืนสติ

บทที่ 314 ฟื้นคืนสติ

หลังไป๋เวยจากไป ภายในห้องก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบ

ฮูหยินหวงนั่งอยู่ข้างเตียงบุตรสาว ปลายนิ้วสั่นระริกขณะลูบแก้มที่หลับใหลของชิงหรง

ความกังวลที่ขึงตึงมาตลอดสามเดือนคลายลงในที่สุด ความเหนื่อยล้าถาโถมเข้ามาดั่งคลื่น

นางกุมมืออุ่นของบุตรสาวไว้ รู้ตัวอีกทีก็ฟุบหลับสนิทอยู่ข้างเตียง

“ท่านแม่...”

เสียงเรียกแผ่วเบาประหนึ่งสายลมวสันต์พัดผ่าน

ฮูหยินหวงสะดุ้งตื่น เงยหน้าขึ้นก็สบเข้ากับดวงตากระจ่างใสของบุตรสาว ในนั้นไม่มีความปฐมโกลาหลและคลุ้มคลั่งอย่างแต่ก่อนอีกแล้ว เหลือเพียงความอ่อนโยนและความผูกพันที่คุ้นเคย

“หรงเอ๋อร์!” ฮูหยินหวงโอบบุตรสาวเข้ามาในอ้อมแขนทันที น้ำตาพลันรินรดผ้านวมแพรจนชุ่ม