กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 311 หวนพบแสงตะวัน
ไป๋เวยนึกถึงเงินจำนวน 1,000 ตำลึงที่นายท่านหวงรับปากไว้ จึงล้มเลิกความคิดที่จะจุดไฟเผาวัดชั่วร้ายแห่งนี้
ไป๋เวยมองสตรีที่ถูกทำร้ายจนยับเยินเบื้องหน้า แล้วความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจ
นางสูดลมหายใจลึก เสียงใสกังวานสะท้อนอยู่ในคุกใต้ดินอันน่าสะพรึงกลัว “ทุกท่าน หากข้าช่วยพวกท่านออกไปได้ หลังจากประหารพระชั่วพวกนี้แล้ว”
สายตาของนางกวาดผ่านใบหน้าซูบซีดทีละคน “ข้ายินดีออกทุนเปลี่ยนวัดจิ้งฉือเป็นอารามชีจิ้งฉือ ให้พวกท่านเป็นผู้ดูแล ที่นี่จะเป็นที่พักพิงของพวกท่าน พวกท่านเลี้ยงดูลูกของตนที่นี่ได้ ทั้งยังรับเด็กกำพร้าไร้ที่พึ่งมาอุปการะได้ด้วย”
สิ้นเสียงนั้น คุกใต้ดินก็เงียบงัน