กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 305 ถ้ำพำนักยุคบรรพกาล
คราวนี้ทุกคนจึงได้มีโอกาสมองสำรวจรอบด้าน นี่คือทางเดินลึกมืดสายหนึ่ง ผนังศิลาทั้งสองข้างฝังหินเรืองแสงไว้ ส่องให้ทางเดินสว่างราวกลางวัน
พื้นปูด้วยอิฐหยกเขียว ทุกก้อนสลักลายค่ายกลอันซับซ้อนไว้
ปลายนิ้วของลู่หลิงเสวี่ยไล้ผ่านผนังศิลาเบา ๆ สัมผัสคลื่นความผันผวนของพลังวิญญาณที่ไหลเวียนอยู่ภายใน “ค่ายกลเหล่านี้ยังทำงานอยู่แม้ผ่านมานับพันปี แสดงว่าการหมุนเวียนพลังวิญญาณภายในถ้ำพำนักยังไม่ขาดตอน”
ไป๋เวยพยักหน้า สีหน้าเคร่งขรึม กระบี่พิฆาตมารชักออกจากฝักแล้ว พาดอยู่เบื้องหน้า “ทุกคนระวังตัว”