บทที่ 304 แผนที่สมบัติ

บทที่ 304 แผนที่สมบัติ

รูม่านตาสีทองของเสวียนอี้หดวูบ ปีกของเขาเริ่มสั่นระริก

เขาเม้มริมฝีปากแน่น แววลังเลวาบผ่านดวงตา ก่อนจะราวกับตัดสินใจได้แล้ว จึงคุกเข่าข้างหนึ่งลงอย่างหนัก

น้ำเสียงของเขาแหบพร่า “ผู้มีพระคุณทั้งสาม เสวียนอี้มีเรื่องหนึ่งอยากขอร้อง”

ไป๋เวยทั้งสามคนไม่มีใครขยับ เพียงมองเขาเงียบ ๆ

เสวียนอี้สั่นเทาขณะหยิบม้วนหนังแกะเปื้อนเลือดออกจากอกเสื้อ “เมื่อห้าวันก่อน เผ่าข้าพบสิ่งนี้ใต้ป่าต้นอู๋ถงซึ่งเป็นถิ่นอาศัย ผู้อาวุโสในเผ่าดูแล้วบอกว่าน่าจะเป็นแผนที่ถ้ำพำนักของผู้บำเพ็ญเพียรยุคบรรพกาลแห่งหนึ่ง”

“วันนั้นผู้อาวุโสในเผ่าสั่งให้ข้านำศิษย์ฝีมือดีห้าสิบคนไปสำรวจ แต่ไม่รู้ว่าเรื่องรั่วไหลไปได้อย่างไร”