บทที่ 306 ดินแดนไร้ปราณ เมืองหรงกวน

บทที่ 306 ดินแดนไร้ปราณ เมืองหรงกวน

ในเวลานั้นเอง อุโมงค์ทั้งสายเริ่มบิดเบือนแปรเปลี่ยน ผนังศิลารอบด้านเลือนหายไปดุจสายน้ำ เผยความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังภาพลวง

ไม่รู้ว่าลายค่ายกลเรืองแสงเหล่านั้นประกอบกันเป็นแผนที่ดวงดาวอันสมบูรณ์ตั้งแต่เมื่อใด และตรงกลางแผนที่ดวงดาวก็คือตำแหน่งที่นางนั่งทำสมาธิเมื่อครู่นี้

ปลายอุโมงค์ค่อย ๆ สว่างขึ้นด้วยแสงสีทองจุดหนึ่ง

แสงนั้นสว่างเจิดจ้ายิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะกลายเป็นประตูทองบานใหญ่ที่สลักอักขระยันต์โบราณไว้

อักษรขนาดใหญ่สองตัวบนประตูเปล่งประกายเจิดจ้า:

“ถามมรรคา”

ไป๋เวยพลันเข้าใจ “ที่แท้นี่ไม่ใช่อุโมงค์อะไรเลย แต่เป็นค่ายกลใหญ่ด่านถามจิตที่ใช้ทดสอบจิตมรรค!”