บทที่ 289 พี่น้อง

บทที่ 289 พี่น้อง

ท้ายที่สุดไป๋เวยก็กลับมือเปล่า จะซื้อของสักชิ้นยังต้องดูสีหน้าคนอื่น ของพวกนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นต้องซื้อเสียหน่อย

คาดไม่ถึงว่าตกกลางคืนกลับมีผู้มาเยือนที่ไม่คาดคิด นั่นคือลี่หลิงเหยา

ลี่หลิงเหยายืนอยู่ตรงประตู สีหน้ากระอักกระอ่วนอยู่บ้าง

ไป๋เวยเข้าใจว่านางคงมาเพราะเรื่องลู่หลิงเสวี่ย แคว้นเหยียนโจวยังคงเป็นถิ่นของอีกฝ่าย ไป๋เวยจึงต้อนรับลี่หลิงเหยาเข้าห้องอย่างมีมารยาท

หลังลี่หลิงเหยานั่งลง ไป๋เวยก็ยิ้มให้อย่างสุภาพ รินชาให้ลี่หลิงเหยาหนึ่งถ้วย แล้วรอให้นางเป็นฝ่ายเอ่ยปากเอง