กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 246 ลี่หลิงเหยา
ไป๋เวยค่อย ๆ ถอยหลังไปหลายก้าว เปิดพื้นที่ให้มารดากับบุตรสาวที่จากกันมานานได้อยู่ด้วยกัน
นางเห็นลู่หลิงเสวี่ยแข็งทื่ออยู่ในอ้อมกอดของท่านแม่ในตอนแรก ก่อนจะค่อย ๆ ยกแขนขึ้น แล้วโอบกอดอ้อมแขนที่นางคิดถึงมาตลอดสิบสามปีกลับทีละน้อย ทีละน้อย
ทั้งสองกอดกันแน่น สะอื้นจนพูดไม่ออก
ในช่วงเวลาอบอุ่นที่มารดากับบุตรสาวกลับมาพบกันและยอมรับกันนั้น เหตุไม่คาดฝันก็พลันเกิดขึ้น!
“เพียะ!” เสียงตบหน้าดังกังวานฉับพลัน
เห็นหญิงสาวชุดเหลืองลี่หลิงเหยาพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว กระชากมารดากับบุตรสาวที่กอดกันอยู่ออกจากกัน แล้วเงื้อมือตบลู่หลิงเสวี่ยอย่างแรง
“เป็นเจ้านั่นเอง!”