บทที่ 236 พี่น้องพูดคุยเปิดใจ

บทที่ 236 พี่น้องพูดคุยเปิดใจ

บนลานฝึกกระบี่ กระบี่พิฆาตมารในมือไป๋เวยพลิ้วไหวดุจมังกรเงิน ปลายกระบี่แทงทะลุหมอกบาง วาดประกายดาวเย็นเยียบเป็นจุด ๆ ลงบนพื้นศิลา

นางเพิ่งฝึกกระบวนท่าที่สี่ของ “เคล็ดกระบี่ไท่อี” จบ หยาดเหงื่อเม็ดละเอียดผุดขึ้นตรงหน้าผาก

“เวยเวย!”

เสียงเรียกคุ้นเคยดังมาจากด้านหลัง เจือความหวานสดชื่นดุจหยาดน้ำค้างยามรุ่งอรุณ

ไป๋เวยพลิกข้อมือเบา ๆ กระบี่พิฆาตมารส่งเสียง “เคร้ง” แล้วคืนสู่ฝัก เมื่อนางหันกลับ ชายแขนเสื้อก็พลิ้วไหวตามสายลมที่พัดผ่าน

เบื้องหลังนาง ไป๋จี๋สวมกระโปรงแพรสีบัวอ่อน พิงเสาเคลือบชาดไว้ กระดิ่งเงินบนเรือนผมส่งเสียงกังวานตามจังหวะที่นางเอียงศีรษะ ดวงตารูปเมล็ดซิ่งเปี่ยมรอยยิ้มจนแทบล้นออกมา