กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 218 กระบี่ประจำกายหายไปแล้ว
ไป๋เวยยิ้มพลางหยิบศิลาหัวใจสวรรค์ที่อาจิ้งมอบให้ออกมาวางบนโต๊ะ “เรียนท่านเจ้าสำนัก กระบี่ประจำกายที่ศิษย์ใช้เป็นประจำหายไปแล้ว เรื่องกระบี่วิญญาณประจำชีพไม่อาจยืดเยื้ออีกต่อไป ศิษย์หาศิลาหัวใจสวรรค์พบแล้ว ต่อจากนี้คงต้องรบกวนท่านเจ้าสำนักแล้ว!”
หลิ่วหมิงมองศิลาหัวใจสวรรค์ขนาดใหญ่เท่าถาดบนโต๊ะอย่างตื่นตะลึง “ก้อนใหญ่ถึงเพียงนี้เชียว?”
ไป๋เวยพยักหน้า “ใช้เท่าใดก็ตัดเท่านั้น ส่วนที่เหลือข้าจะเก็บไว้”
นี่มันคำพูดของคนร่ำรวยชัด ๆ!
หลิ่วหมิงบังคับตนเองให้ละสายตาจากศิลาหัวใจสวรรค์ก้อนใหญ่ แล้วใช้นิ้วกะขนาดดู “แค่เท่าเล็บก็พอแล้ว เจ้าตัดเองเถิด เศษที่เหลืออย่าทิ้ง เอามาให้ข้าก็ได้”