บทที่ 217 จะไม่นับว่าเป็นอาจารย์ได้อย่างไร

บทที่ 217 จะไม่นับว่าเป็นอาจารย์ได้อย่างไร

หลังจากศิษย์พี่ชายศิษย์พี่หญิงทั้งหลายกลับไปอย่างพึงพอใจแล้ว ไป๋เวยก็ไปยังยอดเขาโอสถ เพื่อมอบของให้เฉิงตู้เหนียนด้วยอีกชุดหนึ่ง

มีสุราวิญญาณ 20 ไห และสมุนไพรวิญญาณหลายต้นที่เก็บมาจากแดนลับ ซึ่งสูญพันธุ์ไปจากโลกภายนอกแล้ว

พอไปถึงก็เห็นควันดำกลุ่มหนึ่งลอยขึ้นสู่ฟ้าแต่ไกล ดูท่าเหล่าศิษย์คงทำเตาหลอมระเบิดอีกแล้ว

เหล่าศิษย์ของยอดเขาโอสถเห็นจนชินตาแล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครแม้แต่จะเงยหน้ามอง ไม่ได้รับผลกระทบเลยแม้แต่น้อย

ตอนที่ไป๋เวยมาถึง เฉิงตู้เหนียนกำลังดูศิษย์ที่ทำเตาหลอมระเบิดคนนั้นอยู่ คิ้วขมวดแน่นจนแทบหนีบแมลงวันได้

เมื่อเห็นไป๋เวยมา ไป๋เวยก็ทำให้สีหน้าของเขาผ่อนคลายลงเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะพานางเข้าไปในโถง