บทที่ 214 เอ๊ะ ที่นี่มีกระบี่อยู่ได้อย่างไร

บทที่ 214 เอ๊ะ ที่นี่มีกระบี่อยู่ได้อย่างไร?

อาจารย์ทวดสะบัดแขนเสื้อ แล้วหนีบไป๋เวยไว้ใต้รักแร้ราวกับหนีบกระสอบ ก่อนเหาะด้วยแสงเหินมุ่งหน้าสู่สำนักไท่ซวี

ไป๋เวยซึ่งปราณและโลหิตปั่นป่วนจากการถูกอัสนีสวรรค์ฟาดอยู่แล้ว ยังถูกเหวี่ยงจนเวียนหัวตาลาย “......”

“พรวด—”

ในที่สุดนางก็กลั้นไม่อยู่ กระอักโลหิตออกมาคำใหญ่ เปื้อนอาภรณ์เต๋าสีขาวราวหิมะของอาจารย์ทวด จากนั้นศีรษะก็เอียง ก่อนจะหมดสติไปอย่างสิ้นเชิง

หน้าประตูภูผาสำนักไท่ซวี หลิ่วหมิงเจิ้งจัดการธุระมาหลายวัน กำลังหาวเดินออกไปข้างนอก จู่ ๆ ก็เห็นแสงริ้วสายหนึ่งพุ่ง “ฟิ้ว” ลงมาตรงหน้า