บทที่ 215 สร้างรูปทองคำ

บทที่ 215 สร้างรูปทองคำ

ไป๋เวยไม่รู้เลยว่า แสงเพลิงที่พวยพุ่งขึ้นจากค่ายโจรในคืนนั้นส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืนของเมืองเล็ก ๆ

ป้าจ้าวยืนอยู่ในลานบ้าน มองเปลวเพลิงที่ลุกไหวอยู่บนยอดเขาไกล ๆ ชามยาของนางหล่น “เพล้ง” แตกลงพื้น

นางนึกถึงแววตาของไป๋เวยยามจากไปในตอนกลางวัน หัวใจก็พลันบีบรัด

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ป้าจ้าวรีบไปถึงลานเล็ก ๆ ที่ไป๋เวยพักอยู่ชั่วคราว

ประตูรั้วแง้มไว้ ชั้นตากยามีสมุนไพรที่ยังไม่ได้เก็บวางกระจายอยู่ หยดน้ำค้างยามเช้าทำให้พวกมันสั่นไหวเบา ๆ

หม้อยาบนเตายังมีไออุ่นอยู่ ราวกับนายท่านเพิ่งออกไปข้างนอกชั่วคราวเท่านั้น