กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 205 อาจารย์ช่วยแบ่งเบาภาระให้เจ้า
เขาสัมผัสได้ถึงหัวใจที่เต้นรัวของศิษย์พี่ชาย จมูกพลันแสบขึ้นมา “ศิษย์พี่ใหญ่เข้าใจข้าที่สุดจริง ๆ แต่ครั้งนี้…ข้าเกือบกลับมาไม่ได้จริง ๆ”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย ทว่ากลับทำให้หัวใจของทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นตึงเครียดขึ้นมา
เฮ่อจิ่งเหยียนยืนอยู่ด้านหลัง เขาค่อย ๆ ก้าวเข้ามาอย่างระมัดระวัง ก่อนตบไหล่เคออวิ๋นเหมียนเบา ๆ “ศิษย์พี่สี่”
น้ำเสียงใสกังวานของเด็กหนุ่มสั่นเครืออย่างปิดไม่มิด “ดีเหลือเกินที่ยังได้พบท่าน”
เคออวิ๋นเหมียนหันกลับไป พินิจเด็กหนุ่มที่ในความทรงจำยังคงมีความไร้เดียงสาอย่างละเอียด