กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 206 ข้าจะไปบำเพ็ญเพียรแล้ว
หลินเหวินเซียวมองกล่องอาหารหลายใบบนโต๊ะอย่างไม่พอใจ ใบหนึ่งเขียนว่า ‘ถึงประมุขหลิ่ว’ อีกใบเขียนว่า ‘ถึงท่านประมุขยอดเขาเฉิงแห่งยอดเขาโอสถ’
“เหตุใดหลิ่วหมิงถึงมีด้วย แม้แต่เฉิงตู้เหนียนก็ยังมีหรือ?”
ผู้อาวุโสสูงสุดพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ แม่หนูคนนี้รู้ความกว่าเหวินเซียวมากนัก นับว่าไม้ไผ่เลวยังมีหน่อดีงาม
เฮ่อจิ่งเหยียนมองกล่องอาหารที่เขียนชื่อไป๋จี๋ไว้ แล้วอึกอักคล้ายมีคำจะกล่าว
เจียงอวี๋ลุกขึ้นยืน “ท่านอาจารย์ ของศิษย์น้องหญิงลู่ให้ข้านำไปส่งเถิด! ตอนนี้นางก็อยู่ที่นี่ ข้าจะได้เอาไปให้เร็วหน่อย ศิษย์น้องหญิงลู่จะได้วางใจ”
จ้าวชิ่งพยักหน้า “อืม เจ้าคิดรอบคอบดี เรื่องนี้มอบให้เจ้าแล้วกัน”