กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 204 หลอมโอสถชำระมารอีกครั้ง
เมื่อเห็นว่าไป๋เวยเข้าใจแล้ว ปรมาจารย์เจี้ยนคงก็พยักหน้าตาม “โยมมีรากปัญญาจริง ๆ ยินดีเข้าถึงพระพุทธองค์หรือไม่?”
ไป๋เวยส่ายหน้าจนผมแกว่งดุจลูกตุ้ม
ปรมาจารย์เจี้ยนคงยิ้มพลางส่ายหน้า “เช่นนั้นสหายน้อยไปดูผู้ที่ถูกปราณมารรุกรานกับอาตมาดีหรือไม่ อาตมาจะไม่บังคับโยม”
ไป๋เวยไตร่ตรองครู่หนึ่งแล้วก็ตอบตกลง
สำหรับนาง การหลอมโอสถเป็นเพียงสิ่งที่ทำได้ตามกำลัง แต่กลับเปลี่ยนชีวิตคนจำนวนมากได้
นางเดินตามปรมาจารย์เจี้ยนคงไปยังลานด้านหลังวัดจินติ่ง
“ผู้มีจิตศรัทธาผู้น้อยตามอาตมามา” ปรมาจารย์เจี้ยนคงเดินนำทาง ผ่านป่าไผ่ผืนหนึ่งไป ด้านหน้ามีเรือนเรียงรายหลายหลัง ประตูปิดสนิททุกบาน