บทที่ 203 ชาติก่อนชาตินี้ กรรมและวัฏสงสาร

บทที่ 203 ชาติก่อนชาตินี้ กรรมและวัฏสงสาร

หลังจากกินเสร็จ ไป๋เสวี่ยรู้สึกง่วงเล็กน้อย ไป๋เวยจึงเก็บมันเข้าไปในมิติชิงหลิง

แม้เสี่ยวจิ่วจะอยากช่วยมาก แต่ตัวมันยังเล็กเกินไป ทำอะไรไม่ได้เลย จึงได้แต่นั่งข้างไป๋เวยอย่างว่าง่าย รอรับคำสั่งจากไป๋เวย

ไป๋เวยนั่งลงบนเก้าอี้อีกครั้ง ทันทีที่นั่ง เสี่ยวจิ่วก็วิ่งเข้ามายืนข้างนางอย่างเชื่อฟัง แล้วค่อย ๆ ทุบขาให้ไป๋เวย พลางพูดว่า “พี่หญิงเหนื่อยแล้ว! ข้าทุบขาให้พี่หญิง พี่หญิงรู้สึกสบายหรือไม่?”

ท่าทางน่ารักของเสี่ยวจิ่วทำให้ไป๋เวยหัวเราะ นางลูบหัวเสี่ยวจิ่วแล้วกล่าว “โอ้ สบายจริง ๆ เสี่ยวจิ่วว่าง่ายที่สุด!”