เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อรากฝอยหยั่งลงบนถ้ำพำนักสีโลหิต หลิ่วปั้นเซี่ยก็คล้ายจะเข้าใจบางสิ่งอย่างเลือนราง ลูกทรงกลมสีชาดนั้นคือเมล็ดพันธุ์เมล็ดหนึ่ง ครั้นยันต์อสนีคำรามระเบิดกึกก้องขึ้นในห้วงสมอง เมล็ดพันธุ์เมล็ดนั้นก็ปริแยก เผยโอกาสให้หยั่งรากผลิหน่อ
วันนี้เมล็ดพันธุ์ที่ปริแยกถูกแก่นแสงจันทร์กระตุ้น จึงเริ่มหยั่งรากด้วยตัวเอง นับแต่นี้หลิ่วปั้นเซี่ยได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางอันพิเศษสายหนึ่ง
อักขระยันต์โบราณสีเงินบนถ้ำพำนักสีโลหิตรวมตัวกันเอง ก่อนควบแน่นเป็นยันต์โปรยพิรุณ สายฝนละเอียดตกซู่ซู่ลงบนถ้ำพำนักสีโลหิต และส่วนหนึ่งถูกสิ่งมีชีวิตรูปพืชอันแปลกประหลาดที่ยังไร้ยอดอ่อนดูดซับไป
หลิ่วปั้นเซี่ยลืมตาขึ้น อักขระยันต์โบราณในห้วงสมองกำลังกระตุ้นให้สายฝนตกลงมาโดยอัตโนมัติ ต้นกำเนิดของสายฝนคือปราณแท้และพลังจิตวิญญาณของหลิ่วปั้นเซี่ย หลังจากรวมตัวเป็นหยาดฝนแล้วโปรยปรายลงมา นอกจากหล่อเลี้ยงต้นกล้าเล็ก ๆ ที่มีเพียงรากฝอยต้นนั้น น้ำฝนส่วนที่เหลือก็ไหลกลับเข้าสู่เส้นลมปราณอีกครั้ง
จันทร์เพ็ญคล้อยไปทางทิศตะวันตก ยามนี้ล่วงเข้าสู่ช่วงครึ่งหลังของราตรีแล้ว หลิ่วปั้นเซี่ยเช็ดคราบเลือดแห้งใต้จมูก หลี่เมิ่งหลานกล่าวอย่างเป็นห่วงว่า “เลือดกำเดาไหลอีกแล้ว”