เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยมองวิกตอเรียอย่างฉงน วิกตอเรียเองก็มองหลิ่วปั้นเซี่ยอย่างฉงนพลางถามว่า “คนที่มอบนามบัตรให้นายไม่ได้บอกหรือ?”
หลิ่วปั้นเซี่ยตอบด้วยสีหน้างุนงง “เขาบอกฉันเพียงว่าอีกครึ่งปีให้เข้าเว็บไซต์นี้ อ้อ เขาเคยบอกว่าถ้าฉันรอดชีวิตได้ อีกครึ่งปีให้เข้าเว็บไซต์นี้ แล้วจะได้รับคำชี้แนะขั้นต่อไป”
วิกตอเรียกล่าวอย่างตื่นเต้น “ทันทีที่นายได้รับนามบัตร บททดสอบก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว กล่าวอีกอย่างคือ นายผ่านช่วงทดสอบครึ่งปีมาได้ นายก็สามารถกลายเป็น... ไม่สิ ทำไมช่วงทดสอบของนายถึงมีแค่ครึ่งปี?”
หลิ่วปั้นเซี่ยเก็บนามบัตรพลางถามว่า “นานเกินไปหรือ? ฉันเองก็คิดอย่างนั้น”
วิกตอเรียมองหลิ่วปั้นเซี่ยราวกับมองคนโง่ “ฉันเคยได้ยินว่าช่วงทดสอบที่ยาวนานที่สุดคือสามปี สั้นที่สุดก็ยังหนึ่งปี แต่ช่วงทดสอบของนายมีเพียงหกเดือน”
หลิ่วปั้นเซี่ยถึงกับอ้าปากค้าง ก่อนหน้านี้เขายังแอบนึกตำหนิว่าอาซ่าซือดูถูกชาวประเทศหัวจึงจงใจกลั่นแกล้งอยู่เลย คิดไม่ถึงว่าช่วงทดสอบของตนจะสั้นที่สุดเสียอย่างนั้น