เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยรู้สึกตกตะลึง ส่วนหลี่เมิ่งหลานนั้นอับอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี เธอคิดว่าวิกตอเรียฟังภาษาจีนไม่เข้าใจ จึงได้ปล่อยมุกตลกลามกหยาบโลนโดยไม่เลือกหน้าเช่นนั้น ทั้งนี้ก็เพื่อทำให้เย่อวี่หลินรู้สึกขยะแขยง คิดไม่ถึงเลยว่าจะทำให้ตนเองต้องขายหน้าจนหมดสิ้น
วิกตอเรียนำทางชายวัยกลางคนมายังห้องรับแขก แล้วกล่าวกับหลิ่วปั้นเซี่ยด้วยภาษาจีนที่คล่องแคล่วอย่างยิ่ง “นี่คือเอ็ดเวิร์ดพ่อบ้านประจำตระกูลของฉัน บรรพบุรุษของเขาสวามิภักดิ์ต่อตระกูลของพวกเรามาหลายชั่วอายุคนแล้ว”
หลิ่วปั้นเซี่ยลุกขึ้นยืนแล้วยื่นมือขวาออกไป เอ็ดเวิร์ดยื่นมือออกมาอย่างเชื่องช้าและสุขุม เมื่อหลิ่วปั้นเซี่ยจับมือของเอ็ดเวิร์ดก็พบว่าชายวัยกลางคนผู้นี้มีเรี่ยวแรงมหาศาล แม้จะไม่ได้จงใจออกแรง แต่หลิ่วปั้นเซี่ยก็ยังสามารถรับรู้ได้จากพลังที่แฝงไว้โดยไม่ปล่อยออกมานั้น
หลิ่วปั้นเซี่ยกล่าวอย่างสุภาพ “เชิญนั่ง รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบพ่อบ้านเอ็ดเวิร์ด”