เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยเคยชินกับการเข้านอนยามรุ่งสาง ฝนห่าใหญ่ที่มาอย่างกะทันหันยุติการบำเพ็ญในคืนนี้ลง แต่กลับทำให้เขาหมดความง่วง เขานอนพลิกดูกระดาษเหลืองชนิดพิเศษซึ่งเขียนอักขระยันต์ไว้ทีละแผ่นบนเตียง พลางขบคิดหากฎเกณฑ์ที่ซ่อนอยู่ในนั้น
อักขระยันต์เหล่านี้ที่เย่อวี่หลินถ่ายทอดให้แตกต่างจากอักขระยันต์บนธงมารสวรรค์ แต่ก็มีส่วนคล้ายคลึงกัน ความรู้สึกนี้ประหนึ่งความแตกต่างระหว่างอักษรหวัดกับอักษรจ้วน หากให้ชาวต่างชาติที่ไม่รู้หนังสือของประเทศหัวมาดูอักษรหวัดและอักษรจ้วน ย่อมเห็นว่าทั้งสองเป็นคัมภีร์สวรรค์เหมือนกัน มีเพียงผู้แตกฉานด้านภาษาเท่านั้นจึงจะอ่านอักษรที่แตกต่างกันออก
หลิ่วปั้นเซี่ยใช้อักขระยันต์บนธงมารสวรรค์ได้ แต่ไม่รู้หลักการเบื้องหลัง สิ่งที่เย่อวี่หลินถ่ายทอดให้คืออักขระยันต์พื้นฐานทั่วไป พอดีช่วยให้เขาเชื่อมโยงความรู้และประยุกต์ใช้ได้
หลิ่วปั้นเซี่ยทบทวนยันต์พิรุณราตรีสะท้านคลื่นในความทรงจำ ขณะเดียวกันก็พินิจอักขระยันต์โบราณบนธงอักษรพิรุณ ยิ่งขบคิดเขาก็ยิ่งสนใจ ไม่นานก็พบว่าอักขระยันต์บนธงอักษรพิรุณกระชับลุ่มลึกยิ่งกว่า