เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มือของเย่อวี่หลินเนียนลื่นนุ่มนวล ใจหลิ่วปั้นเซี่ยกระเพื่อม รู้สึกว่าทำเช่นนี้ไม่ค่อยถูก แต่ในใจปลอบตัวเองว่านี่ไม่ใช่การฉวยโอกาส แต่เป็นการแสดงความกตัญญูต่ออาจารย์ จะใช้สายตาสามัญที่สกปรกมาวัดไม่ได้ แม้มือหยกของอาจารย์จะสัมผัสแล้วสบายจริง ๆ
เย่อวี่หลินหลับตาลง ขนตายาวราวพัดเล็กทอดต่ำ การร่วมรักในชีพจรมังกรเป็นการทำลายพลังจิตมังกร ทำให้ปราณวิญญาณตรงนั้นแปดเปื้อนเพื่อช่วงชิงมา นี่คือคำอธิบายที่เย่อวี่หลินให้ตัวเอง เธอไม่ต้องการคิดว่าทำไมตอนนั้นตัวเองถึงไม่ลังเลเลยสักนิด
ใจเกิดความรู้สึก ไม่เกี่ยวกับบุญคุณและความชอบธรรม ก็ชอบไปอย่างนั้นเอง เย่อวี่หลินไม่เสียใจ ไม่คิดแยกหลิ่วปั้นเซี่ยกับหลี่เมิ่งหลานแน่นอน และไม่รังเกียจที่จะขัดขวางไม่ให้สองคนนั้นแสดงความหวานต่อหน้าตัวเอง
สิ่งที่เกิดขึ้นในชีพจรมังกรจะกลายเป็นความทรงจำนิรันดร์ในใจเย่อวี่หลิน อย่างน้อยเธอก็คิดแบบนั้น เอาไว้เป็นความฝันวสันต์ที่ไร้ร่องรอยสักครั้ง