เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยเก็บถุงหอมกลับมา พลางมองชายคนนั้น จู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่า คนคนนี้ก็คือชายที่เคยถามหลังศึกตัดสินเป็นตายว่า หากพบตัวนักพรตควันธูปเสวียนทงแล้วควรจัดการอย่างไร
เย่อวี่หลินหมุนตัวกลับอย่างสงบนิ่ง ก่อนพยักหน้าให้ชายคนนั้นอย่างสง่างามแล้วเอ่ยว่า “คุณมีธุระกับฉันหรือ”
ชายหนุ่มเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม พลางยื่นมือหมายจะจับมือ ทว่าเย่อวี่หลินกลับเอ่ยอย่างเย็นชาว่า “นี่คือห้องของศิษย์ฉัน เขาเชิญคุณเข้ามาแล้วหรือ”
รอยยิ้มบนใบหน้าชายหนุ่มพลันแข็งค้าง เขาชักมือกลับอย่างแนบเนียนแล้วเอ่ยว่า “เสียมารยาทแล้ว ผมร้อนใจเกินไปหน่อย พอพบร่องรอยของคนทรยศจากสำนักท่านจึงเผลอเสียกิริยา”
นัยน์ตาของเย่อวี่หลินหรี่แคบลง ตอนนั้นชายหนุ่มคนนี้เป็นคนแรกที่เอ่ยถาม และเย่อวี่หลินก็บอกเขาแล้วว่า หากพบเบาะแสให้แจ้งน้าเจา แล้วเหตุใดเขาจึงตามมาถึงที่นี่โดยตรง
ชายหนุ่มกล่าวอย่างสุขุมเป็นธรรมชาติว่า “ผมขอให้เพื่อนจากหลายฝ่ายช่วยกันตามหา หลังพบร่องรอยของเสวียนทงก็รีบไปบ้านอาทันที แต่อาบอกว่าไม่มีช่องทางติดต่อคุณ ผมจึงพยายามสืบหาที่พักชั่วคราวของคุณหนูอวี่หลินจนพบ”