เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยเพิ่งจะมีความคิดจะฆ่าเซี่ยชิงจริง ๆ ครุ่นคิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจึงละทิ้งความคิดชั่ววูบนั้นเสีย เขามีพลังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ การฆ่าเซี่ยชิงไม่ใช่ปัญหา แต่ไม่มีความจำเป็นต้องทำเรื่องเช่นนี้ต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้
คำขู่ที่เกือบเป็นการประกาศต่อสาธารณะได้ส่งออกไปแล้ว หากเซี่ยชิงตาย ว่านฉินเฟิงย่อมรู้ว่าใครเป็นคนลงมือ สิ่งที่หลิ่วปั้นเซี่ยต้องการก็คือให้ว่านฉินเฟิงมีทุกข์ที่พูดออกมาไม่ได้
สิ่งที่หลิ่วปั้นเซี่ยคาดไม่ถึงก็คือ หลังจากเขาจากไป เซี่ยชิงตัวสั่นเทากดโทรศัพท์แล้วพูดว่า “ฉินเฟิง เขาจะฆ่าฉัน เขาจะฆ่าฉันจริง ๆ คืนนี้ก็จะลงมือแล้ว”
เสียงถอนหายใจของว่านฉินเฟิงดังมาจากในโทรศัพท์ “ไสหัวกลับนครหลวงไป ไอ้ขยะ”
เซี่ยชิงไม่แม้แต่จะกล้ากลับไปที่โรงแรมเพื่อเก็บสัมภาระ ขับรถมุ่งหน้าสู่นครหลวงโดยตรง หลิ่วปั้นเซี่ยกระโดดลงมาจากตึกเก้าชั้นไม่เพียงแต่ปลอดภัยดี ยังสังหารชายชราที่แข็งแกร่งถึงเพียงนั้นได้อีก เซี่ยชิงหวาดกลัวจนถึงก้นบึ้งของกระดูกจริง ๆ
นั่งอยู่ในรถ หลิ่วปั้นเซี่ยพูดอย่างดุร้าย “เขาตายแน่”