เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คำโบราณว่าไว้ มองเห็นภูเขาแต่วิ่งจนม้าตาย ระยะทางเส้นตรงเจ็ดแปดลี้ หากเดินเท้าในหุบเขาจริง ๆ ระยะทางจริงย่อมยืดออกไปถึงสิบเจ็ดสิบแปดลี้เป็นเรื่องปกติ ในทีมสี่คน ชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่ร่างกายกำยำคือหลิ่วปั้นเซี่ย ทว่าตอนปีนเขากลับเป็นหลิ่วปั้นเซี่ยที่ดูไร้น้ำยาที่สุด
หลิ่วปั้นเซี่ยรู้สึกว่าช่วงนี้ตนเองออกกำลังกายจนเห็นผลไม่น้อย เพียงแต่มิอาจเทียบชั้นกับมนุษย์ที่ไม่ธรรมดาเหล่านี้ได้ เย่อวี่หลินนั้นมิต้องพูดถึง เธอคือนักพรตหญิงที่บำเพ็ญเพียรในป่าลึกมาตั้งแต่เด็ก ทั้งยังเป็นผู้สืบทอดวิชาสืบทอดแท้จริงของสำนักจันทราวารี ส่วนตาแก่น่ารังเกียจอย่างเซวี่ยเจิ้งอี้จนถึงบัดนี้ยังครองกายพรหมจรรย์ ดูภายนอกแก่ชราใกล้ลงโลง แต่ร่างกายกระดูกกระเดี้ยวของตาเฒ่าคนนี้กลับแข็งแรงยิ่งนัก
สำหรับหลี่เมิ่งหลานนั้นเล่าก็เป็นถึงทหารหน่วยรบพิเศษหญิง หญิงแกร่งที่คลุกคลีตีโมงร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเหล่าทหารหน่วยรบพิเศษชาย ร้อยเอกหญิงผู้นี้เก่งกาจพอจะซัดพวกอันธพาลคว่ำไปทั้งฝูงได้อย่างง่ายดาย หลิ่วปั้นเซี่ยจึงไม่อาจเทียบชั้นกับพวกเขาได้เลยจริง ๆ