เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้ซูเลี่ยหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้อีกนิด
เมื่อรู้สึกได้ถึงบางอย่าง “คะ คุณจะทำอะไร?” หัวใจของซางอวี๋เต้นรัวราวกับกลอง
เขาคงไม่ได้คิดจะทำอะไรจริง ๆ หรอกนะ?
นี่ก็ดึกมากแล้วด้วย อีกอย่าง ถ้าคนในครอบครัวของเขาได้ยินเข้าจะทำอย่างไร?
ตลอดสองคืนหลังกลับมา ทั้งสองคนยังไม่ได้ทำอะไรต่อกัน เพียงแต่ซางอวี๋รู้สึกว่าที่บ้านของเขามีคนอยู่ เรื่องบางอย่างทำให้เธอเขินอาย จึงไม่ยอมให้เขาทำตามใจ
กู้ซูเลี่ยรั้งร่างเธอเอาไว้ ขยับเข้าไปใกล้ลำคอของเธอโดยไม่คิดปิดบัง ก่อนกระซิบเสียงเบา
“ภรรยา เราไม่ได้ทำแบบนี้กันมานานแล้ว รู้ไหมว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน… อีกอย่าง วันนี้พวกเราก็ได้รู้ใจกันแล้ว แบบนี้ไม่ควรทำอะไรที่ช่วยยกระดับความสัมพันธ์ของเราให้ลึกซึ้งขึ้นหน่อยหรือ”
“แต่ว่า” ใบหน้าของซางอวี๋แดงก่ำยิ่งกว่าเดิม ขนตาก็สั่นระริก