กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวินเนี่ยนส่ายหน้า “แม่ ฉันไม่ต้องแล้ว เทน้ำให้พี่สะใภ้รองก็พอ” เธออุ้มลูกสาว ก่อนจะนั่งลงข้าง ๆ พร้อมรอยยิ้ม
เด็กน้อยในอ้อมแขนของเธอพูดว่า “น้ำ ๆ~”
เธอก็อยากดื่มน้ำเหมือนกัน
“จริงสิ เทน้ำใส่ขวดนมให้หลานสาวตัวน้อยของเธอด้วยนะ~” หลินม่านจวินเรียกลูกสาวของตัวเองอีกครั้ง
“ได้เลย”
กู้ซูอี๋ไปรินน้ำให้พี่สะใภ้รองกับเด็กน้อย ส่วนกู้ซูเลี่ยขึ้นไปชั้นบนเพื่อเอาของไปเก็บในห้อง จากนั้นก็ตรงเข้าครัวไปดูไฟ
หลินม่านจวินดึงซางอวี๋ให้นั่งลงบนม้านั่งยาว
“ลูกสะใภ้ที่แสนน่ารักของแม่ เป็นอย่างไรบ้าง เดินทางมาถึงนี่นั่งรถไฟเหนื่อยมากไหม?”
“กู้เอ้อร์ไจ่ก้อนน้ำแข็งก้อนใหญ่นั่นซื้อตั๋วตู้นอนให้เธอหรือเปล่า? เขาคงไม่ได้ขี้เหนียวตระหนี่ถึงขั้นเสียดายเงินไม่กี่เหรียญหรอกใช่ไหม?”