เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จู่ ๆ ก็ร้องเรียกขึ้นมา
คนที่กำลังอุ้มเธออยู่ชะงักไปทั้งตัว ก่อนจะได้สติกลับมา แล้วมองยัยหนูในอ้อมแขนพร้อมถอนหายใจอย่างจนปัญญา
กู้ซูอี๋ดึงพี่สะใภ้รองของตนรีบเดินเข้าไป
“หยวนหยวนจ๋า นี่ไม่ใช่พ่อ นี่คือคุณอารอง”
เธอรีบพูดกับเด็กน้อยที่กอดอยู่ในอ้อมแขนของพี่ชายรอง
จากนั้นก็นึกขึ้นได้ทันที จึงหันไปพูดกับคนข้างกาย
“พี่สะใภ้รอง หยวนหยวนคงจำพี่รองเป็นพี่ใหญ่ของฉัน พวกเขาหน้าตาคล้ายกัน ปกติฉันกับแม่ก็ทำได้แค่เอารูปพ่อมาให้เธอดู เธอแยกไม่ออกเลยจำคนผิด”
พี่สะใภ้รองของเธอเพิ่งเข้าบ้านมาก็ได้ยินเด็กน้อยของคนอื่นเรียกสามีตัวเองว่าพ่อ คงไม่ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อไปแล้วกระมัง
ซางอวี๋ส่ายหน้า
เมื่อครู่เธอได้ยินเสียงเรียกพ่อก็รู้สึกประหลาดใจจริง ๆ แต่พอนึกขึ้นได้ว่าพี่ใหญ่กู้ซูเลี่ยมีลูกสาว ทุกอย่างก็เข้าใจทันที