กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“...เอาเถอะ”
ซางอวี๋กลืนน้ำลาย ความผิดหวังเอ่อท้นในใจ ก่อนเอ่ยอย่างจนปัญญา
รู้อยู่แล้วว่าผลลัพธ์คงเป็นอย่างที่เธอคิด พวกเขาหาไม่พบจริง ๆ ต่อให้มาถามและค้นหาด้วยตัวเองแล้ว ผลลัพธ์ก็ยังเหมือนเดิม
เธอก้มหน้าลงอย่างห่อเหี่ยว แรงที่พยุงไหล่อยู่พลันผ่อนคลายลง
เมื่อเห็นเช่นนั้น กู้ซูเลี่ยก็ยื่นมือไปลูบไหล่เธอ
“หัวหน้าสถานีโจว รบกวนคุณแล้ว ในเมื่อเป็นแบบนี้ พวกเราคงไม่รบกวนเวลาทำงานของคุณต่อ ขอตัวก่อน” เขาหันไปพูดกับโจวซุ่นไห่
“เอ่อ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร!” โจวซุ่นไห่รีบพยักหน้าแล้วก็ส่ายหน้า
หากชายหนุ่มคนนี้ไม่ได้บอกว่ารู้จักเลขาธิการอวี๋ และรู้จักผู้นำของหน่วยงานระดับบน เรื่องแบบนี้ถ้ามีคนมาหาพวกเขา พวกเขาคงคิดว่าอีกฝ่ายมาหาเรื่องแน่