กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันรุ่งขึ้น กู้ซูเลี่ยออกไปซื้อโจ๊ก ซาลาเปา หมั่นโถว และอาหารเช้าอื่น ๆ ตั้งแต่เช้าตรู่
เมื่อคืนทุกคนแทบไม่ได้กินอะไร อีกทั้งดึกมากแล้วจึงหาร้านอาหารไม่ได้ พวกเขาเลยกินข้าวโพดกับแป้งทอดรองท้องไปเล็กน้อย
“ฟู่ววว~”
เป็นเสียงชิวเยว่ฮวาดื่มโจ๊กจนดังสนั่น
“เสี่ยวอวี๋ พวกเธอจะออกไปนานแค่ไหน ห้องของบ้านพักรับรองก็ไม่ได้คืน ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะต้องเสียเงินเพิ่มอีกหนึ่งวันหรือเปล่า?”
หวั่นตันหงนั่งอยู่หน้าโต๊ะอาหารที่จัดไว้ในห้องโถงของบ้านพักรับรอง มือถือหมั่นโถวก้อนหนึ่งคีบกับผักดองแล้วพูดขึ้น
หลานสาวฝ่ายน้าของเธอกับลูกเขยฝ่ายน้าบอกว่ามีธุระต้องออกไป ให้เธอกับสามีรออยู่ที่บ้านพักรับรองอีกสักพัก
พอจัดการธุระเสร็จแล้ว พวกเขาจะกลับมาพาทุกคนนั่งรถเข้าไปในตัวเมืองอัน